Anti Cardiolipin Ab (IgM, IgG)

آنتی بادی های کاردیولیپین شایع ترین فرم آنتی بادی های آنتی فسفولیپید هستند. این آنتی بادی ها در جریان پروسه انعقاد نقش مهمی ایفا می کنند. وقتی اتوآنتی بادی ها (آنتی بادی های کاردیولیپین) بر علیه کاردیولیپین تشکیل می شوند، بیمار در معرض خطر تشکیل ترومبوزهای راجعه قرار می گیرد. سه نوع آنتی بادی کاردیولیپین وجود دارد IgA، IgG و IgM. تست آنتی بادی های کاردیولیپین آنتی بادی جهت تشخیص علت ترومبوز، ترومبوسیتوپنی و سقط جنین های مکرر و نیز جهت بررسی بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک به مار می رود.

این آنتی بادی در موارد زیر افزایش می یابند:

سندرم آنتی بادی آنتی فسفولیپید، صرع، بیماری های عفونی، اندوکاردیت دریچه میترال، انفارکتوس جفت، سقط جنین مکرر، ترومبوزهای شریانی و وریدی مکرر.