آبسه مجموعه محدودی از چرک است که توسط بافت ملتهب احاطه می شود. اکثر آبسه ها در اندام ها، باسن، سینه، زیربغل، کشاله ران و نواحی مستعد اصطکاک یا ضربه های جزئی مشاهده می شوند، اما ممکن است در هر ناحیه ای از بدن مشاهده گردند. آبسه ها زمانی ایجاد می شوند که پوست توسط میکروارگانیسم ها مورد هجوم قرار گیرد.
سلولیت ممکن است قبل از آبسه ایجاد شود یا همراه با آن رخ دهد. دو میکروارگانیسم رایج که منجر به تشکیل آبسه می شوند، استافیلوکوک و استرپتوکوک هستند. آبسه های پری آنال معمولا توسط ارگانیسم های روده ای ایجاد می شوند. ارگانیسم های گرم منفی و باکتری های بی هوازی نیز در تشکیل آبسه نقش دارند.
درمان آبسه در درجه اول از طریق برش و درناژ (I&D) است. آبسه های کوچکتر از 5 میلی متر ممکن است خود به خود با استفاده از کمپرس گرم و درمان آنتی بیوتیکی برطرف شوند. آبسه های بزرگتر در نتیجه افزایش تجمع چرک، التهاب و تشکیل حفره آبسه نیاز به I&D دارند.
علائم و نشانه های آبسه های پوستی و زیرجلدی درد، گرما، تورم، حساسیت و قرمزی است.
اگر آبسه های سطحی آماده پاره شدن خود به خود باشند، پوست مرکز آبسه ممکن است نازک شود، گاهی اوقات به دلیل چرک زیرین سفید یا زرد به نظر می رسد. تب ممکن است رخ دهد. برای آبسه های عمیق، درد و حساسیت موضعی و علائم سیستمیک به ویژه تب و همچنین بی اشتهایی، کاهش وزن و خستگی معمول است.