عوامل ژنتیکی لوپوس

فاکتور ژنتیکی قوی برای خودایمنی در لوپوس (MICB):

ژن MICB در لوپوس:

ژن MICB ارتباط نزدیکی با خانواده ژنی فاکتور اصلی سازگاری بافتی (MHC) دارد که به عنوان سیستم HLA در انسان نیز شناخته می شود. پروتئین‌ های HLA روی سطح گلبول‌ های سفید، اجزای خارجی مضر را نشان می‌دهند و پاسخ ایمنی را در برابر آنها تحریک می‌کنند. در افراد مبتلا به لوپوس و سایر بیماری‌ های خودایمنی، پروتئین‌ های HLA ممکن است فعالیت بیشتری داشته باشند یا ساختارشان مختل شود. این تغییرات باعث می شود که اجزای بدن مانند: پوست و مفاصل را مورد هدف قرار دهند و باعث التهاب شوند.

توصیه هایی برای پیشگیری یا بهبود لوپوس:

اجتناب از دود سیگار:

سیگار کشیدن ممکن است تاثیر ژن های مرتبط با HLA را بر روی خودایمنی و التهاب بدتر کند.

بر اساس چندین متاآنالیز، خطر ابتلا به لوپوس در سیگاری‌ های فعلی تقریباً 50 درصد افزایش می‌یابد اما در سیگاری‌ های قبلی نه. علاوه بر این، سیگار کشیدن ممکن است اثربخشی درمان دارویی لوپوس را 50 تا 90 درصد کاهش دهد.

ماهی چرب / امگا 3:

اسیدهای چرب امگا 3 حاصل از روغن ماهی (EPA و DHA) ممکن است با کاهش فعالیت پروتئین‌ های HLA یا (MHC) روی سلول‌ های ایمنی به شرایط خودایمنی کمک کنند.

افراد مبتلا به لوپوس تمایل به داشتن سطوح بالای چربی خون (چربی مانند: تری گلیسیرید و کلسترول) دارند که منجر به افزایش خطر بیماری قلبی زودرس می شود. افزایش مصرف ماهی ممکن است با بهبود وضعیت چربی خون و سلامت قلب این تغییرات را معکوس کند.

ماهی های دریایی چرب (مانند: سالمون، ساردین و شاه ماهی) بهترین منابع امگا 3 هستند.

در بسیاری از کارآزمایی‌ های بالینی که به خوبی طراحی شدند، مکمل‌ های امگا 3 تری گلیسیرید خون را 15 تا 50 درصد کاهش می‌دهند. محصولات حاوی DHA ممکن است کلسترول LDL را افزایش دهند، که در مورد امگا 3های تجویزی EPA مشکلی ایجاد نمی کند.

ویتامین D:

ویتامین D ممکن است با سرکوب پروتئین های HLA اثرات مفیدی بر روی خودایمنی داشته باشد. همچنین ویتامین D به طور قابل توجهی فعالیت MICB را در لوله های آزمایش کاهش داد.

بر اساس چندین متاآنالیز، افراد مبتلا به لوپوس سطوح ویتامین D پایین تری دارند و در معرض خطر کمبود بیشتری هستند. در یک متاآنالیز، مکمل ویتامین D وضعیت این ویتامین را بهبود بخشید و خستگی ناشی از لوپوس را کاهش داد، اما شدت لوپوس را کاهش نداد.

عامل ژنتیکی شگفت انگیز برای لوپوس (UHRF1BP1):

ژن UHRF1BP1 نقش مهمی در التهاب مرتبط با لوپوس دارد.

پیوند بین UHRF1BP1 و لوپوس:

ژن UHRF1BP1 آزادسازی فاکتور مهار کننده مهاجرت ماکروفاژها (MIF) از گلبول های سفید را کنترل می کند.

MIF یک پروتئین التهابی است که در شرایط خودایمنی مانند: آرتریت روماتوئید و لوپوس نقش دارد. دانشمندان در حال توسعه داروهای لوپوس هستند که MIF را مهار می کند.

توصیه هایی برای پیشگیری و بهبود لوپوس:

کاهش استرس:

فاکتور بازدارنده مهاجرت ماکروفاژها (MIF) می تواند باعث التهاب در پاسخ به استرس روانی شود. در یک مطالعه، استرس روزانه عملکرد حافظه دیداری، تسلط بینایی و توجه را در بیماران لوپوس بدتر کرد.

مداخلات مدیریت استرس مانند: درمان شناختی-رفتاری یا مشاوره ممکن است اضطراب و شدت لوپوس را کاهش دهد و در عین حال کیفیت زندگی را بهبود بخشد. با این حال، یک متاآنالیز به این نتیجه رسید که شواهد مبتنی بر مطالعات با کیفیت پایین است و نیاز به بررسی بیشتر دارد.

چای سبز:

کاتچین ها، مواد فعال در چای سبز، ممکن است با مهار MIF التهاب را کاهش دهند.

در یک کارآزمایی بالینی، مصرف 1000 میلی گرم در روز عصاره چای سبز (معادل یک فنجان چای) به مدت 12 هفته، شدت لوپوس و کیفیت زندگی را بهبود بخشید.

N-استیل سیستئین (NAC):

در حضور استرس اکسیداتیو، گلبول های سفید خون مقادیر بیشتری MIF آزاد می کنند. N- استیل سیستئین (NAC) ممکن است به لطف خواص آنتی اکسیدانی خود این فرآیند را مهار کند.

در یک مطالعه مشاهده شد که مکمل NAC (2.4-4.8 گرم در روز) شدت لوپوس، خستگی و پاسخ ایمنی بیش فعال را کاهش می دهد. همچنین دوزهای مشابه علائم ADHD را در 49 بیمار مبتلا به لوپوس کاهش داد.

سرکوب پروتئین التهابی در لوپوس (TNIP1):

TNIP1 و لوپوس:

ژن TNIP1 پروتئین 1 متقابل (TNIP1) TNFAIP3 را کد می کند. TNIP1 پروتئینی است که ممکن است فعالیت NF-kB را به تنهایی یا (همانطور که از نامش پیداست) با تعامل با TNFAIP3 سرکوب کند.

NF-kB پروتئینی با پتانسیل تحریک آزادسازی پروتئین التهابی و همچنین ترویج تشکیل آنتی بادی هایی است که بافت های خود بدن را تشخیص می دهند (اتوآنتی بادی هستند). به این ترتیب، NF-kB ممکن است نقش مهمی در ایجاد اختلالات خود ایمنی، مانند: لوپوس داشته باشد.

انواع TNIP1 با لوپوس مرتبط است. این گونه ها ممکن است تولید TNIP1 را کاهش دهند، که ممکن است منجر به کاهش فعالیت TNFAIP3، فعال شدن NF-kB، آزادسازی پروتئین التهابی و تشکیل اتوآنتی بادی شود.

توصیه هایی برای مدیریت لوپوس:

طب سوزنی:

در مطالعه‌ای بر روی موش‌ ها، نوعی از طب سوزنی شامل جریان‌ های الکتریکی (الکترو سوزن‌ سوزنی) مشخص شد که با افزایش تولید TNFAIP3، فعال‌سازی NF-kB را سرکوب می‌کند.

طب سوزنی ممکن است به تسکین درد عضلانی مرتبط با لوپوس کمک کند. در یک کارآزمایی کوچک بر روی بیماران لوپوس، مراقبت استاندارد نتوانست درد را کاهش دهد، در حالی که یک دوره 10 جلسه ای طب سوزنی درد را در بیمارانی که آن را دریافت کرده بودند حداقل 30 درصد کاهش داد.

مکمل ها:

اسیدهای چرب امگا 3:

اسیدهای چرب امگا 3 تولید TNFAIP3 را در مطالعات سلولی و حیوانی افزایش دادند.

در 6 کارآزمایی بالینی بیماران مبتلا به لوپوس، مصرف مکمل 20 گرم در روز امگا 3 تا 6 ماه باعث بهبود علائم، خستگی، کیفیت زندگی، عملکرد عروق خونی، مقدار چربی خون، نشانگرهای التهابی و استرس اکسیداتیو شد.

با این حال، نتایج متفاوت است: اسیدهای چرب امگا 3 در بهبود شدت لوپوس و آسیب کلیه در 4 کارآزمایی دیگر بی‌اثر بودند.

زینک:

TNFAIP3 برای فعال‌سازی به زینک نیاز دارد و مطالعات نشان داده‌اند که زینک حتی ممکن است NF-kB را با افزایش تولید TNFAIP3 سرکوب کند.

افراد مبتلا به بیماری‌ های خودایمنی، از جمله لوپوس، بیشتر از افراد سالم دچار کمبود زینک هستند. در حیوانات، محرومیت از زینک باعث بدتر شدن علائم بیماری های خودایمنی شد.

زینک به عنوان مکمل موجود است و غنی ترین منابع غذایی زینک شامل گوشت گاو، گوشت خوک، صدف و سایر غذاهای دریایی است.

ارتباط ژنتیکی بین گسترش سلول مفصلی و لوپوس (LBH):

LBH و لوپوس:

ژن LBH به تنظیم رشد و گسترش سلول های درگیر در پیشرفت لوپوس و التهاب مفاصل کمک می کند.

انواع LBH ممکن است با کاهش تولید LBH در لوپوس نقش داشته باشند.

اصلاح سبک زندگی، رژیم غذایی و مکمل ها ممکن است با افزایش تولید LBH یا کاهش سطح پروتئین های التهابی، اثرات این گونه ها را خنثی کند.

ژن LBH پروتئینی که به تنظیم رشد و گسترش نوعی سلول به نام سینوویوسیت شبه فیبروبلاست کمک می کند.

سینوویوسیت های فیبروبلاست مانند در متحرک ترین و رایج ترین نوع مفصل بدن مفصل سینوویال انسان یافت می شوند. هنگامی که این سلول ها بی نظم باشند، ممکن است با آزاد کردن پروتئین های التهابی باعث پیشرفت لوپوس شوند.

جالب توجه است که سطوح پایین LBH ممکن است به DNA سینوویوسیت‌ های فیبروبلاست مانند آسیب برساند. نشان داده شده است که آسیب DNA باعث گسترش بیش از حد (تکثیر) این سلول ها و التهاب مفصل می شود.

از آنجایی که LBH همچنین NF-kB را سرکوب می کند، سطوح پایین LBH ممکن است با فعال کردن NF-kB باعث التهاب بیشتر شود. انواع LBH با لوپوس مرتبط است. این گونه‌ ها ممکن است تولید LBH را کاهش داده و منجر به ایجاد اختلال در رشد سینوویوسیت‌ های شبه فیبروبلاست و التهاب مفصل شود.

توصیه هایی برای مدیریت لوپوس:

محافظت در برابر آفتاب:

اگرچه قرار گرفتن متوسط در معرض نور خورشید بهترین راه برای افزایش سطح ویتامین D خون است که اغلب در افراد مبتلا به لوپوس کم است، پوست بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری به اشعه ماوراء بنفش حساس است و در پاسخ به نور خورشید دچار آسیب‌ هایی می‌شود. در واقع، دوره‌ های طولانی قرار گرفتن در معرض نور خورشید برای فعال کردن NF-kB گزارش شده است، که نشان می‌دهد ممکن است اثرات منفی انواع خطر LBH را تقویت کند. این اثر به تابش اشعه UV خورشید نسبت داده شد.

استفاده از ضدآفتاب‌ های بسیار محافظ با طیف وسیع، از آسیب‌ های ناشی از اشعه ماوراء بنفش در 3 کارآزمایی بالینی بر روی بیماران مبتلا به لوپوس جلوگیری کرد. به افراد مبتلا به لوپوس توصیه می شود که هر بار که بیرون می روند از ضد آفتاب استفاده کنند.

استفاده از رژیم غذایی مدیترانه ای:

رژیم غذایی مدیترانه ای سرشار از روغن زیتون، میوه ها، سبزیجات و ماهی است، اما گوشت قرمز، قند و شیرینی کم است.

پنتانال (Pentanal)، ترکیبی که در روغن زیتون یافت می شود، تولید LBH را در سلول های انسانی افزایش می دهد. در یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده، رژیم غذایی مدیترانه ای با کاهش سطح NF-kB التهاب را کاهش داد.

در مطالعه ای که بر روی 280 نفر از بیمارانی که از بیماری لوپوس رنج می بردند انجام شد، مشخص شد که رژیم غذایی مدیترانه ای شدت لوپوس و خطر بیماری قلبی را کاهش داد.

مکمل کورکومین:

کورکومین ترکیب فعال اصلی زردچوبه است.

در یک مطالعه مبتنی بر سلول گزارش شد که کورکومین تولید LBH را 16 برابر افزایش می‌دهد.

بر اساس یک کارآزمایی تصادفی‌ سازی و کنترل‌ شده اولیه روی بیماران لوپوس، مکمل‌ های زردچوبه کوتاه‌مدت ممکن است آسیب خون و کلیه (که به عنوان پروتئین در ادرار اندازه‌گیری می‌شود) همراه با فشار خون سیستولیک را کاهش دهد.

به طور کلی اصلاح سبک زندگی، رژیم غذایی و مکمل ها ممکن است با افزایش تولید LBH یا کاهش سطح پروتئین های التهابی، اثرات این گونه ها را خنثی کند.

تأثیر متابولیسم چربی و قند بر لوپوس (JAZF1):

JAZF1 و لوپوس:

JAZF1 متابولیسم قند و چربی را تنظیم می کند و فعالیت گلبول های سفید را در بافت چربی کاهش می دهد. همچنین با فعال کردن ویسفاتین، پروتئینی که حساسیت به انسولین را افزایش می دهد، قند خون را تنظیم می کند.

انواع JAZF1 ممکن است با افزایش فعالیت گلبول های سفید در بافت چربی در لوپوس نقش داشته باشند. اصلاح سبک زندگی، رژیم غذایی و مکمل ها ممکن است با حمایت یا افزایش عملکرد JAZF1، اثرات این گونه ها را خنثی کند.

تنوع در ژن JAZF1 با سرطان، دیابت و بیماری های خودایمنی – لوپوس اریتماتوز سیستمیک (اغلب به سادگی لوپوس نامیده می شود) مرتبط است.

JAZF1 به تنظیم چربی ها (تری گلیسیرید و کلسترول) در جریان خون کمک می کند. در حیوانات، سطوح بالای فعالیت JAZF1 از اختلال عملکرد کبد ناشی از سطوح بالای چربی در خون محافظت می کند.

پروتئین JAZF1 فعالیت ماکروفاژها (نوعی از گلبول های سفید خون) را سرکوب می کند و التهاب را در بافت های چربی کاهش می دهد. هر گونه عامل ژنتیکی که فعالیت JAZF1 را کاهش دهد ممکن است باعث افزایش فعالیت ماکروفاژها و التهاب شود. به نوبه خود، افزایش فعالیت ماکروفاژها در بیماران مبتلا به لوپوس رایج است.

توصیه هایی برای کاهش التهاب خود ایمنی:

رژیم غذایی برای کاهش چربی خون:

حیواناتی که بیان JAZF1 بالاتری داشتند کمتر به اختلال عملکرد کبدی ناشی از سطوح بالای چربی در خون مبتلا شدند. JAZF1 ممکن است توانایی بدن برای پردازش و ذخیره چربی ها را بهبود بخشد. بنابراین، افراد مبتلا به انواع JAZF1 با بیان کم ممکن است از رژیم غذایی که سطح چربی خون را کاهش می دهد بهره مند شوند.

افراد مبتلا به لوپوس معمولا تری گلیسیرید و کلسترول خون بالایی دارند که منجر به افزایش خطر بیماری قلبی زودرس می شود. در 4 کارآزمایی کنترل شده بر روی 154 فرد مبتلا به لوپوس، مداخلات غذایی به طور متوسط سطح چربی خون را بهبود بخشید.

کاهش مصرف کربوهیدرات:

غلظت بالای گلوکز برای کاهش بیان JAZF1 در سلول های کبد و پانکراس یافت شده است.

در یک کارآزمایی کوچک بدون دارونما بر روی 23 زن مبتلا به لوپوس، رژیم غذایی کم کالری و با شاخص گلیسمی پایین به یک اندازه در کاهش خستگی مؤثر بودند.

زینک:

افراد مبتلا به بیماری‌ های خودایمنی، از جمله لوپوس، بیشتر از افراد سالم دچار کمبود زینک هستند. در حیوانات، محرومیت از زینک باعث بدتر شدن علائم بیماری های خودایمنی شد.

زینک به عنوان مکمل موجود است. غنی ترین منابع غذایی شامل گوشت گاو، گوشت خوک، صدف و سایر غذاهای دریایی  است.

مدولاسیون پروتئین التهابی و لوپوس (TNFAIP3):

TNFAIP3 و لوپوس:

ژن TNFAIP3 پروتئین 3 ناشی از فاکتور نکروز تومور آلفا (TNFAIP3) را کد می کند که بیشتر با نام A20 شناخته می شود. این آنزیم در تعدیل اتصال مولکول های یوبیکوئیتین به پروتئین ها و همچنین محافظت در برابر مرگ سلولی نقش دارد. اتصال و حذف یوبیکوئیتین ممکن است تجزیه پروتئین، فعالیت، مکان و فعل و انفعالات را تغییر دهد. A20 ممکن است به طور خاص در سرکوب فعالیت پروتئین NF-kB نقش داشته باشد.

NF-kB دارای پتانسیل تحریک آزادسازی پروتئین های التهابی و همچنین ترویج تشکیل آنتی بادی هایی است که بافت های خود بدن را تشخیص می دهند (اتوآنتی بادی هستند). به این ترتیب، NF-kB ممکن است نقش مهمی در ایجاد اختلالات خود ایمنی، مانند لوپوس داشته باشد.

انواع TNFAIP3 با لوپوس مرتبط است. این گونه ها ممکن است تولید یا فعالیت A20 را کاهش دهند، که ممکن است منجر به تولید بیش از حد NF-kB، انتشار پروتئین التهابی، تشکیل اتوآنتی بادی و مرگ سلولی شود.

به طور کلی طب سوزنی و اسیدهای چرب امگا 3 و زینک  ممکن است با افزایش تولید A20 و سرکوب NF-kB به مدیریت لوپوس کمک کند.

ارتباط ژنتیکی بین مدولاسیون پروتئین و لوپوس (UBE2L3):

UBE2L3 و لوپوس:

ژن UBE2L3 آنزیم کونژوگه کننده یوبیکوئیتین E2 L3 را کد می کند، آنزیمی که در تعدیل فعالیت پروتئین التهابی NF-kB نقش دارد. انواع UBE2L3 ممکن است با افزایش تولید یا فعالیت آنزیم کنژوگه کننده یوبیکوئیتین E2 L3 در لوپوس نقش داشته باشند.

نشان داده شده است که NF-kB آزادسازی پروتئین های التهابی را تحریک می کند، و همچنین باعث تشکیل آنتی بادی هایی می شود که بافت های خود بدن را تشخیص می دهند (اتوآنتی بادی).

انواع UBE2L3 با لوپوس مرتبط است. این گونه ها ممکن است تولید یا فعالیت آنزیم کونژوگه یوبیکوئیتین E2 L3 را افزایش دهند که ممکن است منجر به تولید بیش از حد NF-kB، آزادسازی پروتئین التهابی و تشکیل اتوآنتی بادی شود.

توصیه هایی برای مدیریت لوپوس:

دود سیگار ممکن است تولید آنزیم کونژوگه کننده یوبیکوئیتین E2 L3 و NF-kB را افزایش دهد. اجتناب از دود سیگار ممکن است با جلوگیری از افزایش این پروتئین ها به مدیریت لوپوس کمک کند. همچنین بذر کتان، N-استیل سیستئین و کاج دریایی (Maritime pine) ممکن است با سرکوب NF-kB به مدیریت لوپوس کمک کند.

مطالب مشابه:

نقرس کاذب