بارداری بعد از 35 سالگی

بسیاری از افراد پس از 35 سالگی برای بچه دار شدن تلاش می کنند. اما خطرات و چالش هایی وجود دارد.

چرا بعد از 35 سالگی باردار شدن سخت تر است؟

زنان در 20 سالگی بیشترین باروری را دارند. با افزایش سن، باردار شدن دشوارتر می شود.

در بدو تولد، تخمدان ها تمام تخمک هایی را دارند که تا به حال خواهند داشت. با افزایش سن، تعداد تخمک ها کاهش می یابد. و تخمک های باقی مانده پیرتر می شوند، بنابراین به راحتی بارور نمی شوند.

به طور کلی، باروری فرد (توانایی باردار شدن) بعد از 30 سالگی شروع به کاهش می کند. بعد از 35 سالگی حتی بیشتر کاهش می یابد.

چگونه می توانم شانس بارداری خود را افزایش دهم؟

حداقل هر 2 تا 3 روز که در دوره باروری چرخه خود هستید، رابطه جنسی محافظت نشده (رابطه جنسی بدون پیشگیری از بارداری یا کنترل بارداری) داشته باشید. این شانس شما را برای باردار شدن افزایش می دهد.

شما در روزهای نزدیک به زمان تخمک گذاری بیشترین باروری را دارید.

اگر سیکل شما منظم باشد، احتمالاً 2 هفته قبل از شروع دوره بعدی تخمک گذاری خواهید داشت.

راه هایی وجود دارد که می توانید زمان تخمک گذاری خود را ردیابی کنید. این موارد عبارتند از:

با استفاده از برنامه ردیاب دوره قاعدگی
با استفاده از تقویم تخمک گذاری
چک کردن مخاط دهانه رحم و دمای بدن
با استفاده از کیت تست تخمک گذاری

اگر چرخه قاعدگی خود را بدانید، شانس بیشتری برای باردار شدن خواهید داشت.

آیا کارهای دیگری وجود دارد که باید هنگام تلاش برای باردار شدن انجام دهم؟

داشتن یک سبک زندگی سالم به افزایش شانس شما برای داشتن یک بارداری سالم کمک می کند.

یک رژیم غذایی سالم بخورید.
حفظ وزن سالم
فعالیت بدنی منظم داشته باشید.
اجتناب از الکل
سیگار را ترک کنید.
در صورت امکان از سیگار کشیدن و استعمال دخانیات غیرفعال خودداری کنید.
اجتناب از مواد مخدر

همچنین ایده خوبی است که برای معاینه قبل از بارداری به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک شما ممکن است:

وزن خود را بررسی کنید.
فشار خون خود را چک کنید.
داروهای معمولی خود را بررسی کنید.
مکمل های اسید فولیک و ید را توصیه کنید.
بررسی کنید که واکسن هایتان به روز هستند.
بررسی عفونت های مقاربتی (STI).
پیشنهاد غربالگری ناقل ژنتیکی

زمان مراجعه به پزشک:

اگر 35 سال یا بیشتر دارید و حدود 6 ماه یا بیشتر است که برای باردار شدن تلاش کرده اید به پزشک مراجعه کنید.

اگر به اندومتریوز یا بیماری دیگری که ممکن است بر باروری شما تأثیر بگذارد، زودتر به پزشک مراجعه کنید.

پزشک ممکن است برخی از آزمایشات باروری را توصیه کند.

آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آزمایش خون
بررسی عفونت های مقاربتی
سونوگرافی از سیستم تناسلی- ممکن است شامل سونوگرافی واژینال باشد.

چه درمان هایی برای کمک به بارداری وجود دارد؟

انواع مختلفی از درمان ها برای افرادی که مشکل باردار شدن دارند وجود دارد.

باتوجه به نتایج آزمایش‌های باروری، پزشک ممکن است درمان‌هایی مانند:

درمان های هورمونی
درمان کمک باروری (درمان برای باردار شدن به غیر از رابطه جنسی)، مانند: IVF را پیشنهاد دهد.

آیا در دوران بارداری بعد از 35 سال خطرات بیشتری وجود دارد؟

اگر بیش از 35 سال دارید و باردار شده اید، مراقبت های دوران بارداری خوب مهم است.

8 هفته اول بارداری برای رشد کودک مهم است. مراقبت های اولیه و منظم قبل از تولد می تواند شانس شما را برای داشتن یک بارداری ایمن و یک کودک سالم افزایش دهد. مراقبت های دوران بارداری شامل غربالگری، معاینات منظم، آموزش بارداری و زایمان و مشاوره و حمایت است.

دریافت مراقبت های دوران بارداری همچنین محافظت بیشتری را برای زنان بالای 35 سال فراهم می کند. این به پزشک شما اجازه می دهد تا از شرایط سلامتی که در میان زنانی که در سن باردار شدن سن بالاتری دارند، مطلع باشد. به عنوان مثال، سن شما ممکن است خطر ابتلا به دیابت بارداری و پره اکلامپسی را افزایش دهد، وضعیتی که باعث فشار خون بالا همراه با پروتئین در ادرار می شود. در طول ویزیت های قبل از زایمان، پزشک فشار خون شما را بررسی می کند، ادرار شما را از نظر پروتئین و قند آزمایش می کند و سطح گلوکز خون شما را آزمایش می کند. این به آنها امکان می دهد مشکلات را زودتر تشخیص دهند و درمان کنند.

با افزایش سن، احتمال عوارض بارداری افزایش می یابد. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

پره اکلامپسی
دیابت بارداری
سقط جنین

همچنین خطر برخی از بیماری‌های سلامتی در کودک، مانند: سندرم داون، افزایش می‌یابد.

توصیه می شود با پزشک یا ماما در مورد موارد زیر صحبت کنید:

مشاوره ژنتیک
غربالگری و آزمایش قبل از تولد

مزایای بارداری بعد از 35 سالگی:

از سوی دیگر، شواهدی وجود دارد که ممکن است با به تعویق انداختن فرزندآوری تا بزرگ‌تر شدن، به خود و کودک‌تان لطف کنید. مطالعات نشان داده است:

افرادی که در هنگام زایمان سن بیشتری دارند، تحصیلات بهتری دارند و درآمد بیشتری دارند، بنابراین ممکن است اطلاعات بیشتری نسبت به افراد جوان داشته باشند.
اگر هنگام زایمان بزرگتر باشید، احتمالاً عمر بیشتری خواهید داشت.
ممکن است فرزند شما در نهایت سالم‌تر، سازگارتر و تحصیل‌کرده‌تر باشد.

آزمایش ژنتیک برای بارداری بعد از 35 سالگی:

با پزشک خود در مورد غربالگری های ژنتیکی – در صورت وجود – که می خواهید در دوران بارداری خود انجام دهید، صحبت کنید. آزمایش DNA جنین بدون سلول (cffDNA) شرایط خاصی را در کودک بررسی می کند، از جمله: سندرم داون. برای انجام آزمایش، متخصصان مراقبت های بهداشتی DNA را از خون شما و نوزادتان می گیرند. این غربالگری همچنین می تواند شرایطی مانند: تریزومی 13 و تریزومی 18 را شناسایی کند.

آزمایشات دیگری که باید در نظر گرفته شوند آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای کوریونی(CVS) هستند. اینها همچنین می توانند برای تشخیص برخی اختلالات ژنتیکی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین هر دو آزمایش اندکی احتمال سقط جنین را افزایش می دهند، بنابراین با پزشک خود صحبت کنید و بهترین انتخاب را برای خود وزن کنید.

آمنیوسنتز نمونه ای از مایع آمنیوتیک و سلول ها را از رحم شما می گیرد. نمونه برداری از پرزهای کوریونی (CVS) نمونه ای از سلول ها را از جفت می گیرد.

آزمایش Quadruple Marker:

نوع دیگر تست، آزمایش Quadruple Marker یا Quad marker یکی از رایج‌ترین آزمایش‌های غربالگری ناهنجاری‌های ژنتیکی جنینی پیش از تولد است. پزشک در طول سه ماهه دوم، بین هفته های 15 تا 20، این آزمایش را به شما پیشنهاد می دهد. شما یک نمونه خون می دهید و آزمایشگاه سطوح چهار مارکر را در خون بررسی می کند. آن 4 مارکر عبارتند از:

AFP (آلفا فیتوپروتئین)
HCG (گنادوتروپین جفتی انسان)
استریول (نوعی استروژن)
Inhibin-A

اگر شما مقدار زیادی از این مواد یا خیلی کم دارید، به این معنی است که کودک در معرض خطر ابتلا به سندرم داون، تریزومی 18 و نقص لوله عصبی است. آزمایش Quad marker یک آزمایش خون ساده و بسیار ایمن برای مادر و کودک است.

نتایج آن بر اساس الگوهای استاندارد و با توجه به سن مادر و شرایط او مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج این آزمایش می‌تواند شاخص خوبی برای تعیین ریسک ابتلای جنین به ناهنجاری‌های کروموزومی مانند: تریزومی ۱۳، تریزومی ۱۸، و تریزومی ۲۱ باشد همچنین با توجه به اندازه‌گیری میزان AFP می‌تواند معیار مناسبی برای تعیین ریسک ابتلا به ناهنجاری‌های لوله عصبی (NTD) باشد.

امتیازدهی

امتیاز: 0

Your page rank: