سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS)

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) اصطلاحی است که برای توصیف مرگ ناگهانی و غیرقابل توضیح نوزادی که بین 1 ماه تا 1 سال سن دارد، حتی پس از بررسی کامل به کار می‌ رود. اگر پزشک یا پزشکی قانونی نتواند علت مرگ را بیابد و نوزاد کمتر از 1 سال داشته باشد، مرگ را SIDS می نامند.

اکثر نوزادانی که بر اثر SIDS می میرند بین 2 تا 4 ماهه هستند و 90 درصد آنها کمتر از 6 ماه سن دارند. به نظر می‌رسد که اکثر این نوزادان در طول خواب مرده‌اند، معمولاً بین ساعت‌ های نیمه‌شب تا ۶ صبح. به همین دلیل است که نام‌ های دیگر SIDS شامل «مرگ گهواره» یا «مرگ تختخواب» است. تخت نوزاد باعث SIDS نمی شود، اما محیط خواب کودک می تواند بر علل مرگ مرتبط با خواب تأثیر بگذارد. بهترین راه برای جلوگیری از SIDS این است که کودک خود را به پشت بخوابانید.

علت SIDS ناشناخته است. اما ممکن است ناشی از مشکلاتی در ناحیه ای از مغز نوزاد باشد که تنفس و بیدار شدن از خواب را کنترل می کند.

علائم SIDS:

تقریباً تمام مرگ و میرهایی که به دلیل SIDS رخ می دهد بدون هیچ علائمی یا علائم هشدار دهنده ای اتفاق می افتد.

علت سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS):

علت SIDS ناشناخته است. رایج ترین نظریه مورد توافق این است که نوزادانی که به دلیل SIDS می میرند، آسیب پذیری اساسی مانند: الگوی ژنتیکی یا ناهنجاری مغزی دارند. هنگامی که نوزادان در طول رشد اولیه مغز یا سیستم ایمنی در معرض یک محرک قرار می گیرند، این آسیب پذیری باعث مرگ ناگهانی می شود. سایر عوامل فیزیکی و خواب، نوزاد را در معرض خطر SIDS قرار می دهد. این عوامل از کودکی به کودک دیگر متفاوت است.

عوامل فیزیکی:

• نقص های مغزی: برخی از نوزادان با مشکلاتی به دنیا می آیند که احتمال مرگ ناشی از SIDS را افزایش می دهد. در بسیاری از این نوزادان، بخشی از مغز که تنفس و بیدار شدن از خواب را کنترل می کند، به اندازه کافی رشد نکرده است که به درستی کار کند.
• وزن کم هنگام تولد: زود به دنیا آمدن یا بخشی از زایمان چندقلویی، احتمال اینکه مغز نوزاد در هنگام تولد به طور کامل رشد نکرده باشد را افزایش می دهد. کودک ممکن است کنترل کمتری بر فرآیندهای خودکار مانند: تنفس و ضربان قلب داشته باشد.
• عفونت تنفسی: بسیاری از نوزادانی که بر اثر SIDS فوت کرده بودند، اخیراً سرما خورده بودند. سرماخوردگی ممکن است منجر به مشکلات تنفسی شود.

عوامل خواب:

وضعیت خواب نوزاد، وسایل داخل تخت و سایر شرایط ممکن است خطر SIDS را افزایش دهد. مثال ها عبارتند از:

• خوابیدن روی شکم یا پهلو: نوزادانی که در این موقعیت ها برای خواب قرار می گیرند، ممکن است نسبت به نوزادانی که روی پشت قرار می گیرند، مشکلات تنفسی بیشتری داشته باشند.
• خوابیدن روی سطح نرم: دراز کشیدن رو به پایین، روی یک تخت خواب نرم یا یک تشک نرم می تواند راه هوایی نوزاد را مسدود کند.
• تخت مشترک: اگر نوزاد در یک تخت با والدین، خواهر و برادر یا حیوانات خانگی بخوابد، خطر SIDS افزایش می یابد. اما اگر نوزاد در یک تخت جداگانه در یک اتاق با والدین بخوابد، به نظر می رسد که خطر SIDS را کاهش می دهد.
• گرم شدن بیش از حد: گرم بودن بیش از حد در هنگام خواب می تواند خطر SIDS را در نوزاد افزایش دهد.

عوامل خطر:

SIDS ممکن است برای هر نوزادی اتفاق بیفتد. اما محققان چندین عامل را پیدا کرده اند که ممکن است خطر را افزایش دهد. آنها عبارتند از:

• جنسیت: احتمال مرگ پسران در اثر SIDS کمی بیشتر از دختران است.
• سن: نوزادان بین ماه دوم و چهارم زندگی در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
• نژاد: به دلایلی که به خوبی شناخته نشده است، SIDS بیشتر در نوزادان سیاه پوست، بومیان آمریکا و آلاسکا رخ می دهد.
• سابقه خانوادگی: نوزادان دارای خواهر و برادری که به دلیل SIDS فوت کرده اند در معرض خطر بیشتری برای SIDS هستند.
• قرار گرفتن در معرض دود سیگار: نوزادانی که با افراد سیگاری زندگی می کنند، بیشتر در معرض خطر SIDS هستند.
• تولد زودرس: زود به دنیا آمدن و وزن کم هنگام تولد احتمال ابتلای نوزاد به SIDS را افزایش می دهد.

عوامل خطر در مادران:

در دوران بارداری، مادران بر خطر ابتلای نوزادان به SIDS نیز تأثیر می‌گذارند، به خصوص اگر:

• کمتر از 20 سال داشته باشند.
• سیگار بکشند.
• از مواد مخدر یا الکل استفاده کنند.
• در دوران بارداری مراقبت های پزشکی خوبی دریافت نکنند.

درمان:

هیچ درمانی برای SIDS وجود ندارد. اما پزشک اطفال یا سایر متخصصان می توانند در مورد خطراتی که ممکن است کودک داشته باشد صحبت کند. راه هایی وجود دارد که به کودک کمک می کند تا با خیال راحت بخوابد.

در سال اول همیشه بایستی کودک را به پشت بخوابانید: از یک تشک صاف و سفت استفاده کرده و از استفاده از پدها و پتوهای کرکی خودداری کنید. تمام اسباب بازی ها و حیوانات عروسکی را از گهواره خارج کنید. سعی کنید از پستانک استفاده کنید. سر کودک خود را نپوشانید و مطمئن شوید که کودک بیش از حد گرم نمی شود. کودک می تواند در اتاق والدین بخوابد، اما نه در تخت آنها. تغذیه با شیر مادر برای حداقل شش ماه تا یک سال خطر SIDS را کاهش می دهد. تزریق واکسن برای محافظت از کودک در برابر بیماری ها نیز ممکن است به پیشگیری از SIDS کمک کند.

پیشگیری از SIDS:

پیشگیری از SIDS همیشه امکان پذیر نیست، اما کارهایی وجود دارد که می توان برای کاهش خطر SIDS انجام داد. همچنین پیشگیری از SIDS با ایمن نگه داشتن فضای خواب کودک شروع می شود:

• بایستی کودک را در موقعیت صحیح – به پشت – قرار داده تا بخوابد.
• استفاده از گهواره مناسب برای نوزاد
• کودک خود را بیش از حد گرم نکنید. برای گرم نگه داشتن کودک، به جای استفاده از پتو، به نوزاد لباس چند لایه بپوشانید. سر کودک خود را نپوشانید.
• در صورت امکان، کودک باید در اتاق والدین بخوابد، اما نه در یک تخت.
• تغذیه با شیر مادر برای حداقل شش ماه تا یک سال خطر SIDS را کاهش می دهد.
• تزریق واکسن های توصیه شده برای محافظت در برابر بیماری ها به پیشگیری از SIDS کمک کند.

مطالب مشابه:

دیسپارونی

رژیم بارداری

غربالگری پیش از تولد

غربالگری سه ماهه اول

ویتامین های دوران بارداری

منابع: my.clevelandclinic ، mayoclinic