عفونت کلیه در بارداری (پیلونفریت)

پیلونفریت مرتبط با بارداری (همچنین به عنوان عفونت کلیه شناخته می شود) یک وضعیت بالقوه تهدید کننده زندگی است که توسط باکتری هایی که کلیه را آلوده می کنند ایجاد می شود. معمولاً به عنوان یک عفونت در دستگاه ادراری تحتانی شروع می شود، اما در صورت عدم درمان می تواند به مثانه و کلیه ها گسترش یابد.

عفونت های دستگاه ادراری (UTIs) در دوران بارداری شایع تر است. این بیشتر به این دلیل است که در این زمان تغییرات زیادی در اطراف وجود دارد.

پیلونفریت یکی از جدی ترین انواع UTI و یکی از مواردی است که احتمال دارد منجر به بستری کردن بیمار در بیمارستان شود. این بیماری علاوه بر تأثیر بر دستگاه ادراری فوقانی، کلیه ها را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.

پیلونفریت معمولاً در صورتی اتفاق می‌افتد که فرد مبتلا به سیستیت (عفونت دستگاه ادراری تحتانی) باشد و باکتری سپس به کلیه‌ ها منتقل شود.

شیوع پیلونفریت در بارداری:

بر اساس مطالعه ای که در کتابخانه ملی پزشکی منتشر شد، پیلونفریت حدود 1 تا 2 درصد از بارداری ها را تحت تاثیر قرار می دهد. با این حال، 20 تا 30 درصد از زنانی که در دوران بارداری به پیلونفریت مبتلا می شوند، زایمان زودرس را تجربه می کنند که می تواند خطرات جدی برای سلامتی نوزادان داشته باشد.

علائم عفونت کلیه در بارداری (پیلونفریت):

اولین علائم پیلونفریت معمولاً تب، لرز و درد پهلو (درد در دو طرف کمر) است.

علائم دیگر عبارتند از:

• حالت تهوع
• استفراغ
• تکرر یا فوریت ادرار
• احساس سوزش در هنگام ادرار
• خون در ادرار

این علائم معمولاً به سرعت ایجاد می شوند و در صورت عدم درمان به مرور زمان بدتر می شوند. در صورت بروز هر یک از این علائم، پزشک متخصص زنان احتمالا کشت ادرار را برای تایید تشخیص پیلونفریت تجویز می کند.

آنها همچنین باید سایر شرایط با علائم مشابه، مانند عفونت دستگاه ادراری یا سنگ کلیه را رد کنند.

عوارض پیلونفریت:

پیلونفریت می تواند منجر به آسیب کلیه، ناراحتی تنفسی و کم خونی شود. در صورت عدم درمان، پیلونفریت همچنین می تواند باعث سپسیس شود که یک وضعیت بالقوه تهدید کننده زندگی است. سپسیس زمانی رخ می دهد که عفونت از طریق جریان خون پخش می شود و می تواند منجر به نارسایی اندام و مرگ شود.

علاوه بر این، پیلونفریت می تواند منجر به زایمان زودرس شود، که نوزادان را در معرض خطر افزایش عوارض سلامتی مانند: وزن کم هنگام تولد و ناراحتی تنفسی در صورت تولد نارس قرار می دهد.

علت بروز پیلونفریت:

باکتری E.coli علت معمول پیلونفریت است. این باکتری با حرکت به سمت مثانه باعث ایجاد پیلونفریت می شود و باعث سیستیت می شود و سپس به سمت کلیه ها ادامه می یابد. که هر دو آخرین چیزهایی هستند که در دوران بارداری به آن نیاز دارید.

1. coli به طور معمول در روده زندگی می کند که هیچ آسیبی ندارند. اما می‌توانند در حین رابطه جنسی یا هنگامی که بعد از رفتن به سرویس بهداشتی، پاک می‌کنند به واژن منتقل شوند و آن زمانی است که مشکلی وجود دارد.

پیلونفریت در زنان شایع تر است، زیرا مجرای ادرار آنها کوتاه تر است، بنابراین دسترسی باکتری ها به کلیه ها آسان تر است. همچنین در زنان جوان‌ تری که از نظر جنسی فعال هستند، بیشتر احتمال دارد زیرا رابطه جنسی مکرر احتمال عفونت کلیه را افزایش می‌دهد.

بهترین راه برای جلوگیری از پیلونفریت این است که:

• به مقدار زیاد مایعات بنوشید.
• به محض نیاز به سرویس بهداشتی بروید.
• بعد از رابطه جنسی به سرویس بهداشتی بروید.
• بعد از رفتن به سرویس بهداشتی از جلو به عقب پاک کنید.
• هر گونه یبوست را درمان کنید زیرا این می تواند خطر ابتلا به پیلونفریت را افزایش دهد.

درمان عفونت کلیه در بارداری (پیلونفریت):

اگر در دوران بارداری درد پهلو، تب، لرز یا هر گونه علائم مرتبط با عفونت ادراری را تجربه شود، مراجعه فوری به پزشک ضروری است. این علائم می تواند نشانه های پیلونفریت باشد. درمان زودهنگام برای جلوگیری از عوارض، از جمله زایمان زودرس، حیاتی است. پیلونفریت نیاز به درمان سریع با آنتی بیوتیک دارد تا از آسیب رساندن به کلیه یا گسترش آن به جریان خون جلوگیری شود.

اکثر زنانی که پیلونفریت در آنها شناسایی می شود باید تحت نظر باشند و حداقل به مدت 48 ساعت در بیمارستان به آنها آنتی بیوتیک IV تجویز شود. پزشک قبل از مرخص شدن بیمار از بیمارستان او را معاینه می کند تا اطمینان حاصل کند که بدون تب بوده و کشت ادرار منفی دارد (که نشان می‌دهد دیگر عفونت باکتریایی ندارید).

اگر دوره اولیه آنتی بیوتیک بعد از 48 ساعت موثر نباشد، ممکن است نیاز به تجویز آنتی بیوتیک های مختلف باشد. همچنین ممکن است بیماران نیاز به ادامه مصرف آنتی بیوتیک های خوراکی در خانه تا 2 هفته پس از ترخیص از بیمارستان داشته باشند.

راه های پیشگیری از پیلونفریت:

چندین مرحله وجود دارد که می توان برای جلوگیری از پیلونفریت در دوران بارداری انجام داد. آنها عبارتند از:

• مصرف مایعات به مقدار زیاد
• رعایت بهداشت
• استفاده از لباس های گشاد
• استفاده از لباس زیر نخی
• خالی کردن مثانه اغلب و بلافاصله قبل و بعد از رابطه جنسی
• درمان سریع عفونت های دستگاه ادراری و تمام کردن آنتی بیوتیک های تجویز شده برای درمان عفونت
• مراجعه به پزشک در تمام ویزیت های تعیین شده قبل از زایمان

زنان با سابقه عفونت دستگاه ادراری نیز ممکن است به نظارت دقیق تر، غربالگری، ادرار مکرر و استفاده از آنتی بیوتیک های پیشگیرانه نیاز داشته باشند. صرف نظر از سابقه بیماری فرد، بسیار مهم است که هر زن باردار مراقبت های دوران بارداری را به طور منظم دریافت کند تا عفونت های دستگاه ادراری را بتواند به موقع تشخیص دهد و درمان کند، قبل از اینکه به پیلونفریت منجر شود.

با انجام این اقدامات، زنان می توانند از خود و نوزادانشان در برابر عوارض بالقوه شدید پیلونفریت محافظت کنند.

تشخیص پیلونفریت:

هنگامی که آنها پیلونفریت را تشخیص می دهند، پزشک عمومی سابقه عفونت کلیه در گذشته و علائمی که دارند، سوال می پرسد و آزمایش ادرار را بررسی می کند.

تأثیر UTI بر جنین:

اگر فرد در بارداری به پیلونفریت مبتلا شود، احتمال اینکه نوزاد زودتر از موعد به دنیا بیاید یا نوزادی کم وزن داشته باشد، بیشتر است.

همچنین احتمال بروز عوارض در کلیه ها بیشتر است. اگر هیچ علائمی نداشته باشد، خطرات بیشتر است.

مطالب مشابه:

کاهش وزن پس از بارداری

تفاوت ناباروری و عقیمی

فنیل کتونوری

محاسبه زمان تقریبی بارداری

ویتامین های دوران بارداری

منابع: allaboutwomenmd ، nct