آیا فیبرومیالژیا ارثی است؟  

 فیبرومیالژیا یک بیماری روماتیسمی مزمن است که با درد عمومی اسکلتی عضلانی، بدون تغییرات عضوی قابل اثبات می باشد و با احساس فشار دردناک در نقاط خاص مشخص می شود. علت مشخصی برای آن وجود ندارد، اما عوامل زیادی در ایجاد فیبرومیالژیا دخیل هستند.

فیبرومیالژیا بیماری است که از آنجایی که مربوط به سیستم‌های دیگر است اما منشا آن مشخص نیست ومورد توجه محققان قرار گرفته است. مشخص شده است که با اختلالات سیستم عصبی مرکزی و محیطی، با تغییرات در انتقال دهنده‌های عصبی، هورمون ها و سیستم ایمنی مرتبط است و عوامل ژنتیکی نیز با شروع فیبرومیالژیا مرتبط هستند.

همچنین دانشمندان و محققان بر این باورند که شواهدی وجود دارد که فیبرومیالژیا ممکن است یک جزء ژنتیکی نیز داشته باشد.

 فاکتورهای ژنتیکی فیبرومیالژیا:

 از آنجایی که عوامل ژنتیکی در ایجاد این بیماری نقش دارند، می‌توان استعداد ژنتیکی فرد را با آزمایش ژنتیکی بررسی کرد. با این حال، تا به امروز، کمبود تحقیقات در این زمینه وجود دارد. آزمایش ژنتیکی جمعیت زیادی از مبتلایان به فیبرومیالژیا می‌تواند الگوهای ژنتیکی را پیدا کند که استعداد ابتلا به فیبرومیالژیا را پیش‌بینی می‌کند.

تخمین زده می شود که فیبرومیالژیا تقریباً 2 تا 5 درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می دهد. علاوه بر این، مشخص شده است که زنان را 10 برابر بیشتر از مردان مبتلا می کند. با این حال، تخمین زده می شود که حدود 90 درصد از افرادی که باید فیبرومیالژیا تشخیص داده شوند، به درستی تشخیص داده نمی شوند و همین امر به این دلیل است که این یک بیماری چند عاملی است که علائم مشترکی با سایر آسیب شناسی ها دارد.

اگرچه علل دقیق فیبرومیالژیا مشخص نیست، برخی از عوامل مشخص وجود دارد که در اکثر بیماران همزمان است. فیبرومیالژیا می تواند با تغییر برخی از انتقال دهنده های عصبی سیستم عصبی ایجاد شود. علاوه بر این، چندین پلی مورفیسم ژنتیکی مرتبط با این آسیب شناسی وجود دارد که می تواند حضور چندین عضو از یک خانواده مبتلا به فیبرومیالژیا را توجیه کند.

بیماری های مرتبط با فیبرومیالژیا:

بیماری هایی وجود دارند که می توانند منجر به فیبرومیالژیا شوند، مانند: آرتریت روماتوئید یا سایر بیماری های خود ایمنی. بنابراین در بسیاری از مواقع تشخیص واضحی وجود ندارد و تشخیص صحیح یک فرد برای ارائه راهکارهای کوتاه مدت اهمیت دارد.

اگرچه فیبرومیالژیا هیچ درمانی ندارد، اما درمان هایی وجود دارد که به بهبود درد و درمان علائم ناشی از آن کمک می کند. این درمان ها با هدف افزایش کیفیت زندگی بیماران انجام می شود. علاوه بر درمان های دارویی، ورزش و درمان های رفتاری توصیه می شود.

فیبرومیالژیا بیماری است که باید توسط پزشکان مختلف که این سندرم و درمان آن را درک می کنند، درمان شود. با درمان های مختلف، کیفیت زندگی فرد بهبود می یابد. فیبرومیالژیا عواقب فیزیکی ایجاد نمی کند و بر بقای بیمار تأثیر نمی گذارد، در واقع کیفیت زندگی هر بیمار متفاوت و متنوع است.

به طور خلاصه، فیبرومیالژیا می تواند کیفیت زندگی را مختل کند و همچنین منجر به بیماری های دیگر شود. درمان های فعلی به دنبال بهبود علائم و کاهش اثرات احتمالی هستند. با این حال، با انجام تست های سلامت DNA بر روی بیماران فیبرومیالژیا، اطلاعاتی با ارزش تشخیصی به دست می آید که امکان جستجو برای اهداف درمانی جدید و همچنین شناسایی داروهایی را فراهم می کند که می توانند ژن های تغییر یافته را تنظیم کرده و بیماری های ناشی از این بیماری را به حداقل برسانند.

سایر عوامل محرک فیبرومیالژیا:

اعتقاد بر این است که فیبرومیالژیا دارای چندین عامل محرک احتمالی است که وقتی با یک حساسیت ژنتیکی ترکیب شود، می تواند باعث ایجاد آن شود. این عوامل شامل:

جنسیت: 90 درصد تشخیص ها در زنان است. تغییرات هورمونی و جراحی های زنان می تواند محرک باشد که به این نابرابری کمک می کند.

سن: در حالی که ممکن است در هر سنی بروز کند، بیشتر تشخیص‌ها در سنین 20 تا 50 سالگی (سال‌های باروری) انجام می‌شود.

سابقه استرس روانی: اعتقاد بر این است که رویدادهای آسیب زا منجر به تغییرات فیزیولوژیکی طولانی مدت می شود که می تواند منجر به فیبرومیالژیا یا سایر CSS شود.

اختلالات خواب: مشکلات خواب طولانی مدت ممکن است باعث تغییراتی در مغز شود که به رشد فیبرومیالژیا کمک می کند.

درد مزمن، به‌ویژه از بیماری‌های خودایمنی: رگبار مداوم سیگنال‌های درد ممکن است باعث تغییراتی در مغز شود که آن را به درد حساس‌تر می‌کند (حساسیت مرکزی).

عفونت ویروسی: برخی از بیماری ها، از جمله هپاتیت، به طور آزمایشی با شروع فیبرومیالژیا مرتبط هستند.

برای اینکه به فیبرومیالژیا مبتلا شوید، لازم نیست همه این عوامل را داشته باشید، اما اعتقاد بر این است که اکثر مردم حداقل یکی از این عوامل را در کنار استعداد ژنتیکی دارند.

حساسیت ژنتیکی:

اگرچه ممکن است استعداد ژنتیکی به فیبرومیالژیا را به ارث برده باشید، اما این بدان معنا نیست که در نهایت به آن مبتلا خواهید شد. استعداد ژنتیکی با یک بیماری ارثی یکسان نیست. در بیماری های ژنتیکی واقعی، به ارث بردن ژن (ها) به این معنی است که شما به این بیماری مبتلا شده‌اید یا خواهید شد.

در فیبرومیالژیا و بسیاری از بیماری‌های دیگر با استعداد ژنتیکی، می‌توانید ژن‌هایی را به ارث ببرید که احتمال ابتلا به این بیماری را در شرایط خاص برای شما ایجاد می‌کنند. اگر این شرایط هرگز برآورده نشد، احتمالاً هرگز فیبرومیالژیا نخواهید داشت.

برخی تحقیقات نشان می دهد که حدود 50 درصد از حساسیت افراد به فیبرومیالژیا ناشی از عوامل ژنتیکی است.

معمولاً اولین علائم فیبرومیالژیا چیست؟

علائم اولیه فیبرومیالژیا می‌تواند متفاوت باشد، اما علائم اولیه درد، خستگی، خواب ناکافی و اختلال عملکرد شناختی است. اینها ممکن است به تدریج در یک دوره زمانی طولانی یا به طور ناگهانی پس از یک بیماری، ضربه جسمی یا دوره استرس عاطفی بروز کنند.

چه چیزی باعث شروع فیبرومیالژیا می شود؟

هیچ کس مطمئن نیست، اما به نظر می رسد ترکیبی از ژنتیک و عوامل دیگر باشد. این موارد می تواند شامل استرس روانی، ضربه جسمی، بیماری و چاقی باشد. تغییرات هورمونی و جراحی زنان نیز از عوامل هستند.

افرادی که بیشتر در معرض خطر فیبرومیالژیا هستند:

به احتمال زیاد به فیبرومیالژیا مبتلا خواهند شد اگر:

• از نظر بیولوژیکی زن هستند.
• یائسه هستند، نزدیک به یائسگی هستند یا هیسترکتومی کرده اند.
• لوپوس یا آرتریت روماتوئید دارند.
• سابقه خانوادگی فیبرومیالژیا داشته باشند.
• آسیب های مکرر یا ضربه های فیزیکی داشته باشند.
• چاق هستند.

آیا آزمایش ژنتیکی برای فیبرومیالژیا وجود دارد؟

تا به امروز آزمایش ژنتیکی برای شناسایی حساسیت فرد به فیبرومیالژیا وجود ندارد. با این حال، همانطور که محققان در مورد ناهنجاری های ژنتیکی خاص بیشتر یاد می گیرند، ممکن است یک مورد را دریافت کنیم.

یک آزمایش ژنتیکی می تواند برای سنجش نحوه پاسخ فرد به داروهای فیبرومیالژیا انجام شود.

مطالب مشابه:

درد عصب سیاتیک در بارداری

درد دوران یائسگی

سندرم درد میوفاشیال

درد عصبی (نورالژی)

کوکسیدینیا یا درد دنبالچه

منابع: help.tellmegen, verywellhealth