باقی ماندن ویروس HIV
تحقیقات جدید علت باقی ماندن ویروس HIV در بافت انسانی (حتی پس از درمان ضد رتروویروس ها) را کشف کردند. به لطف درمان ضدویروسی، HIV دیگر تا آخر عمر ادامه نمی یابد. اما با وجود تاثیر داروها در کنترل و درمان بیماری، این ویروس به طور کامل از بدن انسان از بین نمیرود و در برخی از سلول ها، در اعماق بافت های انسانی (سیستم ایمنی) باقی خواهند ماند.
تحقیق جدیدی در دانشگاه آلبرتا (توسط ایمونولوژیست شکرلله الهی)، پاسخ محتملی را برای این موضوع پیدا کرده است.
این گروه در طی تحقیقی بر روی بیماران HIV فهمیدند، سلول های T کشنده (گروهی از گلبول های سفید که مسئولیت شناسایی و تخریب سلول های مبتلا به ویروس را بر عهده دارند) دارای مقدار بسیار کمی (حتی هیچ) از پروتئین CD73 هستند.
پروتئین CD73
پروتئین CD73 موجب مهاجرت و حرکت سلولی به داخل بافت میشود. کمبود آن توانایی سلول های T کشنده در یافتن و کشتن ویروس ایدز را به خطر می اندازد.
این مکانیسم یکی از علل بالقوه باقی ماندن ویروس HIV در بدن انسان است. این موضوع فرصت را فراهم میکند تا به درمان هایی که به مهاجرت سلول های T کشنده و دسترسی به سلول های مبتلا کمک میکند دست پیدا کرد.
بعد از کشف نقش CD73 (در طی پروژه ای سه ساله)، تمرکز بر روی کاهش شدید آن جمع شد. قسمتی از آن را به دلیل التهاب مزمنی دانستند که در افراد مبتلا به HIV رایج است.
طی مطالعات بیشتر محققان دریافتند که این التهاب منجر به افزایش سطح نوعی از RNA به نام micro RNAها در سلول و خون میشود.
micro RNA چیست؟
micro RNAها انواع بسیار کوچکی از RNAها هستند که میتوانند به RNAهای بزرگتر متصل شوند و مانع از ساخت پروتئین CD73 شود. این موضوع علت سرکوب ژن CD73 است.
اکتشافات این تیم به شرح اینکه چرا افراد مبتلا به HIV کمتر در معرض ابتلا به MS (مالتیپل اسکلروزیس) هستند نیز کمک کرده است.
اطلاعات نشان از آن دارد که کاهش یا حذف CD73 میتواند در افراد مبتلا به HIV برای حفاظت در برابر MS مفید بودند و هدف قرار دادن این پروتئین میتواند یک نشانگر درمانی بالقوه برای بیماران MS باشد.
گام های بعدی در این تحقیقات پیدا کردن راه هایی برای دستکاری در ژن CD73 است تا بتوان آن را در بیماران مبتلا به HIV فعال و در مبتلایان به MS خاموش کرد.
