هوشنگ ابتهاج
هوشنگ ابتهاج با تخلص «ه.الف. سایه» از مهمترین شاعران معاصر ایران بود. او در سال ۱۳۰۶ در رشت متولد شد و هم در شعر کلاسیک و هم شعر نو مهارت زیادی داشت.
سایه از نوجوانی شعر میگفت و بعدها با غزلهای عاشقانه و اجتماعی مشهور شد. شعر معروف «ارغوان» و تصنیف «سپیده (ایران ای سرای امید)» از شناختهشدهترین آثار او هستند. بسیاری از شعرهایش توسط خوانندگان بزرگ ایرانی اجرا شدهاند.
او مدتی در رادیو ایران فعالیت میکرد و سرپرست برنامه معروف «گلها» بود و نقش مهمی در موسیقی سنتی ایران داشت.
سایه سالهای پایانی عمرش را در آلمان گذراند و سرانجام در سال ۱۴۰۱ در ۹۵سالگی درگذشت. او امروز یکی از ماندگارترین چهرههای شعر معاصر فارسی به شمار میرود.